~LEON~
-Pytam się ostatni raz! Gdzie jest Jednostka Specjalna?!- kolejny raz zadano mi pytanie.
-Nie wiem.-kolejny raz odpowiedziałem.
Kolejny raz poczułem przeszywający ból w mojej prawej ręce. Na mojej twarzy znów pojawił się grymas bólu, a z moich ust wydobył się cichy jęk.
-Powiesz czy nie?!- wydarł się na mnie mężczyzna ubrany w ciemny długi płaszcz.
Milczałem... Mężczyzna kolejny raz mnie spoliczkował, a później wyją z ręki urządzenie które zadawało mi ból.
-Zabrać go!-rzucił do strażników.
Ci kazali mi wstać i wyprowadzili mnie z pomieszczenia. Kolejny raz szedłem tym samym korytarzem. Stanęliśmy przed celą. Jeden ze strażników otworzył ją po czym wepchnął mnie do środka. Bezsilnie opadłem na ziemię. Oparłem się o ścianę i złapałem się za rękę. Znów w tej klatce. Może zacznę od początku...
Nazywam się Leon Verdas. Mam 17 lat. Pochodzę z planety Dellas. Moi rodzice zginęli gdy zaczęła się wojna... Tak trwa wojna pomiędzy planetami...
Ale nie wszystkie planety są wrogo nastawione. Chodzi tu o planetę Ordon..., a właściwie o jej władcę Sarumana. (tak wzięłam imię z Władcy Pierścieni XD~ od autora) Saruman zapragnął być królem całego wszechświata. I tak zaczęła się wojna. Niektóre planety przyłączyły się do niego. Moi rodzice zginęli na początku wojny, a ja wstąpiłem do armii. Miałem za zadanie dowiedzieć się o kolejnych zamiarach Sarumana. Udało mi się przedostać na statek wroga i podsłuchać jakie mają plany. Wtedy zobaczyłem coś co mnie kompletnie zamurowało. Była to potężna maszyna. Wyglądała jak laser. Gdy próbowałem się wydostać ze statku coś poszło nie tak i wpadłem w ręce wroga. Siedzę tu od dwóch dni, a czuję jakbym siedział tu wieczność! Codziennie mnie przesłuchują i zadają w kółko to samo pytanie- "Gdzie jest jednostka specjalna?". Uważają, że jestem członkiem tej grupy, a ja nawet nie wiem kto to jest. Ogółem jestem w dziurze i nie wiem jak się wydostać.
Usłyszałem kroki na korytarzu. Podniosłem głowę z nadzieją, że przyniosą wieczorną porcję jedzenia (kawałek chleba i woda). Niestety byli to straże z kolejnym więźniem. tym razem była to dziewczyna. Miała długie czarne włosy,a na głowie związaną czerwoną kokardkę Była uprana w długie ciemne spodnie i białą bluzkę na krótki rękaw. Szła ze spuszczoną głową. Straże stanęli przed celą, która znajdowała się na przeciwko mojej. Wepchnęli ją do niej i wpisali kod.
-Pilnuj jej dobrze. To dziewczyna z Jednostki Specjalnej.-powiedział jeden. Drugi tylko skinął głową, a tamten odszedł.
Teraz spojrzałem na twarz dziewczyny. Była blada. Miała piękne oczy, które spoglądały zza długich rzęs. Na jej twarzy panował niepokój i strach. Nagle spojrzała się na mnie. Widząc, że się jej przyglądam uśmiechnęła się blado. Odwzajemniłem jej gest.
~2 godziny później~
Obudził mnie nagły huk. Otworzyłem oczy. Nadal byłem oparty o ścianę. Złapałem się za rękę. Znów zabolała. Na korytarzu było słychać odgłosy walki. Chciałem wstać i zobaczyć co się tam dzieje lecz nie miałem siły aby się podnieść. Spojrzałem na czarnowłosą dziewczynę. Uśmiechała się. Bardzo mnie to zdziwiło. Znów usłyszałem huk, a zza ściany wyłoniła się grupka ludzi...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
I tak prezentuje się rozdział 1. Proszę o pozostawienie opinii w komentarzu.
Viola Verdas
-Pytam się ostatni raz! Gdzie jest Jednostka Specjalna?!- kolejny raz zadano mi pytanie.
-Nie wiem.-kolejny raz odpowiedziałem.
Kolejny raz poczułem przeszywający ból w mojej prawej ręce. Na mojej twarzy znów pojawił się grymas bólu, a z moich ust wydobył się cichy jęk.
-Powiesz czy nie?!- wydarł się na mnie mężczyzna ubrany w ciemny długi płaszcz.
Milczałem... Mężczyzna kolejny raz mnie spoliczkował, a później wyją z ręki urządzenie które zadawało mi ból.
-Zabrać go!-rzucił do strażników.
Ci kazali mi wstać i wyprowadzili mnie z pomieszczenia. Kolejny raz szedłem tym samym korytarzem. Stanęliśmy przed celą. Jeden ze strażników otworzył ją po czym wepchnął mnie do środka. Bezsilnie opadłem na ziemię. Oparłem się o ścianę i złapałem się za rękę. Znów w tej klatce. Może zacznę od początku...
Nazywam się Leon Verdas. Mam 17 lat. Pochodzę z planety Dellas. Moi rodzice zginęli gdy zaczęła się wojna... Tak trwa wojna pomiędzy planetami...
Ale nie wszystkie planety są wrogo nastawione. Chodzi tu o planetę Ordon..., a właściwie o jej władcę Sarumana. (tak wzięłam imię z Władcy Pierścieni XD~ od autora) Saruman zapragnął być królem całego wszechświata. I tak zaczęła się wojna. Niektóre planety przyłączyły się do niego. Moi rodzice zginęli na początku wojny, a ja wstąpiłem do armii. Miałem za zadanie dowiedzieć się o kolejnych zamiarach Sarumana. Udało mi się przedostać na statek wroga i podsłuchać jakie mają plany. Wtedy zobaczyłem coś co mnie kompletnie zamurowało. Była to potężna maszyna. Wyglądała jak laser. Gdy próbowałem się wydostać ze statku coś poszło nie tak i wpadłem w ręce wroga. Siedzę tu od dwóch dni, a czuję jakbym siedział tu wieczność! Codziennie mnie przesłuchują i zadają w kółko to samo pytanie- "Gdzie jest jednostka specjalna?". Uważają, że jestem członkiem tej grupy, a ja nawet nie wiem kto to jest. Ogółem jestem w dziurze i nie wiem jak się wydostać.
Usłyszałem kroki na korytarzu. Podniosłem głowę z nadzieją, że przyniosą wieczorną porcję jedzenia (kawałek chleba i woda). Niestety byli to straże z kolejnym więźniem. tym razem była to dziewczyna. Miała długie czarne włosy,a na głowie związaną czerwoną kokardkę Była uprana w długie ciemne spodnie i białą bluzkę na krótki rękaw. Szła ze spuszczoną głową. Straże stanęli przed celą, która znajdowała się na przeciwko mojej. Wepchnęli ją do niej i wpisali kod.
-Pilnuj jej dobrze. To dziewczyna z Jednostki Specjalnej.-powiedział jeden. Drugi tylko skinął głową, a tamten odszedł.
Teraz spojrzałem na twarz dziewczyny. Była blada. Miała piękne oczy, które spoglądały zza długich rzęs. Na jej twarzy panował niepokój i strach. Nagle spojrzała się na mnie. Widząc, że się jej przyglądam uśmiechnęła się blado. Odwzajemniłem jej gest.
~2 godziny później~
Obudził mnie nagły huk. Otworzyłem oczy. Nadal byłem oparty o ścianę. Złapałem się za rękę. Znów zabolała. Na korytarzu było słychać odgłosy walki. Chciałem wstać i zobaczyć co się tam dzieje lecz nie miałem siły aby się podnieść. Spojrzałem na czarnowłosą dziewczynę. Uśmiechała się. Bardzo mnie to zdziwiło. Znów usłyszałem huk, a zza ściany wyłoniła się grupka ludzi...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
I tak prezentuje się rozdział 1. Proszę o pozostawienie opinii w komentarzu.
Viola Verdas
Czegoś mi tu brakuje......... XD Ty wesz już czego XD
OdpowiedzUsuńpo za tym cudo
XD wiem poczekaj aż rozwinie się akcja XD
UsuńXD mam słabą cierpliwość ale sie postaram ^^
UsuńEkstra! Czekolada (mam ochotę na czekoladki XD ) Ma rację XD
OdpowiedzUsuńNie zjadaj mnie !!!!! Chcem jeszczem żyć !!! XD
Usuń